Allah kimi saptırırsa artık onun için bir yol gösterici yoktur.”(A‘râf, 7/186)

İsterler ki Allah’ın nurunu ağızlarıyla söndürüversinler; ama inkârcılar hoşlanmasalar da Allah nurunu muhakkak tamamlayacak!”(Saff, 61/8)

Hakikat, tarih boyunca kimi zaman inkârla, kimi zaman tahrifle, kimi zaman da daraltıcı yorumlarla karşı karşıya kalmıştır. Kelimeler eğilip bükülmüş, kavramların ufku daraltılmak istenmiştir. Ne var ki ilâhî nur; onu üfleyerek söndürmeye çalışanların tasarrufuna bırakılmayacak kadar köklü ve derindir.

Bugün de benzer bir daraltma çabasının izleriyle karşı karşıyayız. Kavramları bağlamından koparan, kelimeleri kendi dar çerçevesine hapseden bir okuma biçimi; vahyin bütünlüğünü zedeleyen indirgemeci bir söylem üretmektedir. “Bize yalnızca Kur’ân yeter” iddiasıyla sünneti dinin dışına itmeye çalışan bu anlayış, asırlardır ümmetin üzerinde ittifak ettiği bütünlüğü parçalamakta; vahyi, onu açıklayan ve yaşayan rehberden koparmaktadır. Oysa Kur’ân’ın hayata nasıl taşınacağını gösteren en sahih tefsir, Resûlullah’ın (s.a.s.) yaşayışıdır.

Nitekim Kur’ân-ı Kerîm bize şu hakikati de hatırlatır:

Hidayetin Allah’tan olduğu bu açık beyan karşısında bize düşen; kelimeleri hevâya göre eğip bükmek değil, vahyin bütünlüğüne sadakatle sarılmaktır. Tebliğ vazifemizi hakkıyla yerine getirmek; hakikati daraltmak değil, onu geniş ufkuyla ortaya koymaktır.

Bu sayının kalbi; zikrin insan hayatındaki yerini yeniden hatırlatan, unutulan bir yakınlığı dirilten yazıyla atıyor. Dünya telaşı içinde yürürken Allah’ı unutmamayı hatırlatan güçlü bir ses yükseliyor bu sayfalardan.

Zikir; yalnızca namazla sınırlandırılabilecek bir kavram değil, aynı zamanda tesbih ile dili, tefekkür ile kalbi ve kulluk şuuru ile hayatı kuşatan ilâhî bir hatırlayıştır. Sözümüz hakikatin tarafındadır; niyetimiz mânâyı hevâ ve heveslere bırakmamak, onu aslî genişliği içinde hatırlatmaktır. Bu çağrıya kulak veren tüm okuyucularımıza muhabbet ve dua ile…

Gayret bizden, tevfik Allah’tandır.

ZUHUR DERGİSİ 44.SAYIYI OKUMAK İÇİN TIKLAYINIZ.